Vietnam een tragedie 1945-1975 ~ Max Hastings

Het conflict in de moderne tijd dat in de westerse wereld voor de meeste verdeeldheid zorgde, was de Vietnamoorlog, die in 1954 voor Frankrijk op het slagveld op een vernedering uitliep en daarna in 1975 voor de Verenigde Staten op een nog veel grotere vernedering. De afgelopen drie jaar heeft Max Hastings gesprekken met deelnemers van beide kanten gevoerd, en talloze Amerikaanse en Vietnamese documenten en autobiografieën bestudeerd, om een episch verhaal over een epische strijd te creëren. Hij beschrijft de zorgvuldig geplande militaire operatie van Dien Bien Phu, het Tet-offensief van 1968, de luchtbombardementen op Noord-Vietnam, en geeft ook een inkijk in veel minder bekende gebeurtenissen als het bloedbad van Daido, waar een bataljon van het Amerikaanse Korps Mariniers bijna werd weggevaagd, en in de buitengewone herinneringen van de strijders van Ho Chi Minh. Het boek schetst de levendige werkelijkheid van de strijd in de jungle en op de rijstvelden die twee miljoen mensen het leven kostte. Veel schrijvers behandelen de oorlog als een Amerikaanse tragedie, maar voor Hastings is het bovenal een tragedie voor de inwoners van Vietnam, van wie er veertig stierven voor elke Amerikaan. In blunders en wreedheden deden de Amerikanen en hun vijanden niet voor elkaar onder. Terwijl de hele wereld bekend is met het beeld van een gillend naakt meisje dat verschroeid is door de napalm, worden de talloze opengereten buiken, onthoofdingen en moorden door de communisten vergeten. De bevolking van beide voormalige Vietnams heeft met ontberingen en onderdrukking een bittere prijs betaald voor de overwinning van het Noorden. Hier vertellen ze zelf over hun ervaringen: Vietcong-strijders, zuidelijke parachutisten, barmeisjes uit Saigon en studenten uit Hanoi, evengoed als infanteristen uit South Dakota, mariniers uit Carolina en Huey-piloten uit Arkansas.